Thesaurus Relictorum Linguarum Thraco-Dacicarum

῎Αβα AN.f., ῎Αβας, -α AN.m., ῎Αβα, ῎Αβη, ῎Αβαι TN.f.

1. Nympha quaedam. Harpokr. s.v. ᾿Εργίσκη· ... καὶ ἡ ᾿Εργίσκη τῆς Θρᾴκης ἐστίν, ὠνόμασθαι δὲ ἀπὸ ᾿Εργίσκου τοῦ Ποσειδῶνος καὶ ῎Αβας νύμφης. Regia quaedam virgo in Olbia. Strab.14,5,10: ῎Αβα ἡ Ζηνοφάνους ἑνὸς τῶν τυράννων. 2. Heros cuius nomen et ῎Αβας, -αντος¹ (v. ῎Αβας). 3. Oppidum Phocidis (prope hodiernum Exarho) ab quo Abantes orti. Hdt.1,46: ἐς ῎Αβας τὰς Φοκέων. Sophokl.Oed.rex,899: ἐς τὸν ᾿Αβαῖσι ναόν. Aristot.[=fr.105-106 Müller =fr.601 Rose (ex Constitutione Chalcidiensium)] apud Strab.10.1.3: ἐς ῎Αβας τῆς Φωκικῆς; 9,3,13: οὐδ´ αἱ ᾿Αβαὶ δὲ τὸ μαντεῖον ἄπωθεν τῶν τόπων τούτων ἐστίν. St.Byz.1,1: ῎Αβαι, πόλις Φωκική, κέκληται ἀπὸ ἥρωος ῎Αβα; 1,6: τὸ ἐθνικὸν ᾿Αβαῖος.

Jokl ERL 13,281 confert St.Byz.647,4 ᾿Αβική cuius sensus ῾Υλαία esset.

῎Αβας, -αντος m. AN, ῎Αβαντες EN; ῎Αβαντίς, ῎Αβαντίας, ᾿Αβαντιάδις Terra Abantium, Euboea.

1.Plures heroes fabulares, quorum celeberrimus est filius Lyncei et Hypermnestrae, rex Argolidis (genitivus alter ῎Αβα). Paus 3.13.7:...Εὐρυδίκην...γυναῖκα δὲ ᾿Ακρισίου τοῦ ῎Αβαντος. 2.Gens graeca incertae thraciae originis, Euboeam incolens, Abantis regis progenies ducta. Hom.Il.B 536: οἵ δ᾿Εὔβοιαν ἔχον μένεια πνείοντες ῎Αβαντες; B 542: ῎Αβαντες ἕποντο θοοί, ὄπισθεν κομόωντες. Eur.Her.fur.185: ᾿Αβαντίς (χώρα). Hdt.1,146: τῶν (Ionum) ῎Αβαντες μὲν ἐξ Εὐβοίης εἰσὶ οὐκ ἐλαχίστη μοῖρα. Strab.10,1,3: φησὶ ᾿Αριστοτέλης ἐξ ῎Αβας τῆς Φωκικῆς Θρᾷκας ὁρμηθέντας ἐποικῆσαι τὴν νῆσον [=Euboeam] καὶ ἐπονομάσαι ῎Αβαντας τοὺς ἔχοντας αὐτήν. Eust.Schol.ad Dion. Perieg. 520: ὁ ποιητὴς...τὴν Εὐβοίαν ᾿Αβαντιάδα λέγει, ἀπὸ τοῦ ἐν αὐτῇ ἔθνους τῶν ᾿Αβάντων, Θρᾳκίου ἔθνους, ὥς φησιν ᾿Αῤῥιανός· τούτους ὁ ῞Ομηρος κομᾶν τε τὰ ὀπισθέν φησι τῷ Θρᾳκίῳ νόμῳ. Paus.7,4,9: ἀφίκοντο δὲ καὶ Κᾶρες εἰς τὴν νῆσον (Chium)...καὶ ῎Αβαντες ἐξ Εὐβοίας; 5,22,4: καὶ ῎Αβαντες ἀπὸ Εὐβοίας ναυσὶν ὀκτὼ. Polyaen.1,4: ζηλοῦσι τὴν κουρὰν μάλιστα δὲ ῾Ελλήνων ῎Αβαντες· μαρτυρεῖ ῞Ομηρος ᾄδων [B 542] "῎Αβαντες ἕποντο θοοί, ὄπισθεν κομόωντες" .

†῎Αβαρις AN.m

Sapiens unus qui pro hyperboreo, scytha sive thrace habetur. Hdt.4,36: τὸν περὶ ᾿Αβάριος λόγον. Plat.Charm.158^b: τῶν ᾿Αβάριδος τοῦ ῾Υπερβορέου ἐπωδῶν. Schol.Arist.Eq.729:· χρησμοὶ ᾿Αβάριδος. Strab.7,3,8: καὶ ὁ ᾿Ανάχαρσις καὶ ῎Αβαρις. Paus.3,13,2: ποιῆσαι δὲ τὸν Θρᾷκα ᾿Ορφέα λέγουσιν, οἱ δὲ ῎Αβαριν ἀφικόμενον ἐξ ῾Υπερβορέων. Suidas s.v. ῎Αβαρις· Σκύθης, Σεύθου υἱὸς. Detschew TSR p.2:«d.h. Thraker, geboren im Scythenlande». Hesych.Miles.Onom.1: ῎Αβαρις Σκύθης, Σεύθου υἱὸς, συνεγράψατο χρησμοὺς τοὺς καλουμένους Σκυθικοὺς καὶ γάμον ῞Εβρου τοῦ ποταμοῦ.

Veteres auctores pro hyperboreo aut scytha Abarim habuerunt. Hodiernis doctis viris et origo thracia rationem habere videtur, nominis Σεύθης eius patris causa. At vero Suidae et Hesychii assertiones sic emendandae puto: ῎Αβαρις Σκύθης, *Σκύθου υἱὸς (est enimvero fabularis rex Scythes, Scytharum eponymus, ut tradit Herodotus 4,10, filius Herculis fraterque Agathyrsi et Geloni) ratio igitur nulla eius sententiae superest.

Αβεζελμις AN.m.

GBP 1937-1939, 100 Nr. 2 Čauševo(Bulgaria, inter Preslav et Šumen): Αβεζε[λ]μις Δορπανας.

Separandum Αβε-ζελμις. In Αβε- eadem radix quae in ῎Αβα secundum Detschew TSR 2.

?Αβενδεινος AN.m.

IGB IV, 2019 Kostinbrod(Sofia): Σ(έξτος) Καλ(ίδιος) Αβενδεινος. Inscriptio tam difficilis lectu ut diversas       permittit lectiones.

῎Αβληρος AN.m.

Heros troianus ab Antilocho interfectus. Hom.Il.Z32: ᾿Αντίλοχος δ᾿ ῎Αβληρον ἐνήρατο.

Radix opinor non una cum Αβλου-, ut Detschew TSR 2 (s.v. Αβλ-, Αβλου-), v.infra.

Αβλου- in Αβλου-θιης, Αβλου-ζελμις. Transcriptio graeca Aegyptiaca pro Αυλου-( vide).

Αβλουζελμις v. Αυλουζελμις.

Αβλουθιης AN.m.

Preisigcke SGA (Aegypto) 3788: Αβλουθιης Χυσιτης; 3794: Αβλουθιης

Αβραγος v. †Αβροαγος

Abrenus AN.m. Alia transcriptio nominis Ebrenus(vide).

Abrettenus Ethn. CIL 16, dipl. 44(99 p.) Oltina (Dobrogea, Romania), 27: M. Antonio M. f. Rufo Abretten(o).

Nescio an ethnicon a Moesiae Abritto aut nomen gentis Gallicae Abrettenorum in Asia Minore sit.

῎Αβριττος, Abrit(t)us,῎Αβρυτος,*Abrutus?,†῎Εβραιττος TN; Abritani Ethn

Civitas Moesiae Inferioris, hodie ruinae in colle Hissarlăk, juxta Razgrad (Bulgaria septentrionali). Dexipp. [Jacoby 100 frg.22 (250^p)] apud Syncell. p. 705: ὡς Δέξιππος ἱστορεῖ...ὁ αὐτὸς Δέκιος ἐπιθέμενος ἀναιρεῖται ἐν ᾿Αβρύτῳ τῷ λεγομένῳ Φόρῳ Θεμβρωνίου. Aur.Vict.Caes.29,4: Decii, barbaros trans Danubium persectantes, Bruti [Abruti?Grater; in Abruto fr.c. Anna; Abruti Arntzen] fraude cecidere exacto regni biennio. Iord.Rom.284: Decius...bellantibus Getis cum filio suo crudeli morte occubuit Abritto; Get.103: ad Abritto(sic!) Moesiae civitatem. Cassiod.Chron.147 (anno 954-956 a.U.c.=252^p): Decius cum filio suo in Abritto Thraciae loco a Gothis occiditur; Proc.ae.4,1(Haury 148, 10): ῎Αβριττος [in numerum oppidorum Scythiae falso insertum]; Hierocl.636,8: Μυσία β´ε´. ᾿Επαρχία Μυσίας, ὑπὸ ἡγεμόνα, πόλεις ζ᾿ Μαρκιανούπολις, ᾿Οδησσός, Δορόστολος, Νικόπολις, Νόβαι, ᾿Αππιαρία, †῎Εβραιττος (pro *῎Αβριττος). CIL 5, 942 Aquileia: in M[oe]si[a] infer. castell. Abritanor. AE 1957, n.97 circa Razgrad (medio II ^p): veterani et c(ives) R(omani) / et consistentes / Abrito ad c[an(abas)]. Detschew TSR 3, lectione ῎Αβρυτος nitens, originem thraciam nominis non dubitat. At vero lectio Abrittus est veterior frequentiorque, ergo melior, quare mihi nec celtica origo praetereunda videtur.

᾿Αβρο-, ᾿Αβρου- v. Εβρυ-

†Αβροαγος, Αβραγος AN.m.

IPE Olbia: 1,71: Αβροαγος Σουσουλωνος; 1,50: [Α]βραγος Σα[μβο]υτος; 1,52: Αβραγος Χουαρσαζου; 1,54: Χαράξηνος Αβραγου şi Ουαρζβαλος Αβραγου; 1,63: Μαθανος Αβραγου; 4,43: [Αβρα[γος] .

Αβρο- et thracia (v. Αβρο-ζεος, ᾿Αβρο-λέβας) et iranica radix; cum autem alia coniuncta nomina cuncta iranica sunt nomen recte pro sarmatico ductum a Vasmer ISR 30 mihi videtur.

᾿Αβρολέβας TN. Silva sive locus non longe ab Hadrianopoli.

Theoph.Chron.an 470,18. ἕως τοῦ δάσεος ᾿Αβρολέβα; 20. ἕως τοῦ γυμνοῦ ᾿Αβρολέβα.

Separandum ᾿Αβρο - λέβας.

᾿Αβροζέλμης v. Εβρυζελμις

Αβροζεος AN.m.

IPE 2,447 Tanaide: Αβροζεος ᾿Αρίστωνος.

Vasmer ISR 30 iranicum esse putat.Vide tamen et assertiones meas sub †Αβροαγος.

†᾿Αβρότονον AN.f.

Athen.13,756c et Plut.Them.1: ᾿Αβρότονον, Θρήΐσσα γυνὴ γένος.

Nomen graecum: ἀβρότονον sive ἁβρότονον = arbuscula quaedam (Artemisia forsitan).

᾿Αβρούπολις, Efriporis AN.m.

1.Rex Sapaeorum sub Perseum Macedoniae regem (178-169^a). Polyb.22,22a,2: τὴν ᾿Αβρουπόλιος ἔκπτωσιν ἐκ τῆς δυναστεῖας; Ditt.Syll. 643 Delphis, 171^a,15: [Αβρου]πολιν; Diod.29 frg.36: περὶ τῆς ᾿Αβρουπόλιδος τοῦ Θρᾳκὸς ἐκ τῆς βασιλείας ἐκβολῆς; Liv.42,41,11: Abrupolis; 42,40,5: (acc.)Abrupolim. Paus.10.6: ἐπί τε Σαπαί[ους καὶ αὐτ]ῶν τὸν βασιλέα ᾿Αβρούπολιν. App.Mac. 11: (acc.) ᾿Αβρούπολιν. 2.Viri quidam. AEM 15, 1892, 216 nr. 98 Nicopoli ad Istrum: Efripor[i]s Bisinii. RA 1908, 2, 69 nr. 90 a Resen (Tărnovo, Bulgaria): d. m. E[fr]ipor[i]s [sic recte puto, nec E[pt]ipor[i]s ut editor coniecit].

Restituendum est *᾿Εβρυ-πορις.

Αγ(α)-, -αγος- in Agatapara, ᾿Αγησσός, Αγιλλας, Σοαγος

†᾿Αγάθυρσοι EN.Nondum perfectum

Tribus scythica cuius nomen falso pro thracico a Detschew TSR 4 ductum. Secundum Hdt.4,10: ᾿Αγάθυρσος est Herculis filius fraterque Scythis et Geloni.

᾿Αγασσαμενός AN.m.

Diod.5,50,16: οἱ δὲ Θρᾷκες ἀντὶ τοῦ Βοῦτου κατέστησαν βασιλέα τῆς νῆσου ᾿Αγασσαμενόν. Parthen. Narr.amat.19 Σκέλλις δὲ καὶ ᾿Αγασσαμενὸς οἰκήτορες Θρᾴκης.

Graecum ab ἀγάζομαι = 'admiror' videtur. Terminatio -μενο(ς) autem non solum graeca sed etiam verisimile thracia (v.et ᾿Ακεσαμενός et ᾿Αγησσός) et certe phrygia est.

Agatapara TN

CIL 6, 32582: cives Usdicensis vico Agatapara.

Separandum Agata - para. Recte TSR 5: "non ab gr. ἀγατός 'admirabilis'". Radice thracia *ag(a)-(v.᾿Αγησσός, Αγιλλας, ᾿Αγασσαμενός quoque) et terminatione *-ta (frequens in toponymis ut *Potulata, Sernota etc. ) compositum.

᾿Αγγίτης HN

Amnis in terra Edonum, in Strymonem influens, hodiernus Andzista (secundum TSR 5). Hdt.7,113: ἐπὶ ποταμὸν ᾿Αγγίτην ἐκδιδόντα ἐς τὸν Στρυμόνα.

Nescio an Herodoti ᾿Αγγίτης unum idem nomen cum Appiani Γάγγας, Γαγγίτης (Bell.civ. 4,106) sit, ambo nomina amnium in terra Edonum. TSR 5: ab i-e. rad.*ank-,ang- 'flectere'.

῎Αγγρος HN

Amnis in Brongum fluvium influens, hodie Morava occidentalis cum Ibăr. Hdt.4,49: ἐξ ᾿Ιλλυρίων δὲ ῥέων πρὸς βορέην ἄνεμον ῎Αγγρος ποταμὸς ἐσβάλλει ἐς πεδίον τὸ Τριβαλλικὸν καὶ ἐς ποταμὸν Βρόγγον.

TSR 5: eadem radix quae in ᾿Αγγίτης. Dubito.

᾿Αγησσός TN

Theopomp. apud St.Byz.15,1: ᾿Αγησσός· πόλις Θρᾴκης ὡς Θεόπομπος ἐν τεσσαρακοστῇ ἑβδόμῃ. τὸ ἐθνικὸν ᾿Αγήσσιος...ἢ ᾿Αγησσίτης.

Transcriptio Ionica pro *Αγασσος? (v.et ᾿Αγασσαμενός). Vide similis alternatio ᾿Αδράνη / ᾿Αδρήνη.

Αγιλλας AN

IAK 10,1904,4 nr.3 Olbia: Αγιλλας.

TSR 5 confert celt.Agilio,Agillio apud Holder AC 1,57.

†Agnavia In TP, corruptum ab Acmonia(v. ᾿Ακμωνία).

†ἄγουρος Glossa.

Etym.Gud(?).307,10: ἐν δὲ Κυρήνῃ τοὺς ἐφέβους τριακαδίους καλούσιν, ἐν δὲ Κρήτῃ ἀποδρόμους διὰ τὸ μηδήπω τῶν κοινῶν δρόμων[μετέχειν], ᾿Αχαίοι δὲ κούρους, †κάδες (Ruhnken [᾿Αρ]κάδες, Eust.Comment.ad Hom.Odyss.O 472 p.1782: Θρᾷκες) δὲ ἀγούρους ὡσαύτος καὶ ᾿Αττικοί.

Verbum graecum.

᾿Αγριάνης HN. v. ᾿Εργῖνος.

Αδα, Αδας AN.m.

IGB 1,334⁹ Mesambria, IV^a: Αδα ῾Ικεσίου ᾿ ἐλεύθερα; 415 Apollonia Pontica V-IV^a: Αδα Ἡφαισ[τ-...] ᾿ γυνή; IPE 2, 182² Panticapaeo: Στορανη γυνὴ Αδα Παππου πρίνκιπος.

Αδαιος, Αδδαιος AN.m.

IPE 4, 31 Olbia: Αδαιος Δαου ἱππεύς. IG 9,2,1103 a Demetriade(Thess.),7: Αδαιος ᾿Αδύμο[υ] ὁ ἱερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ᾿Ακραίου. Arr.Anab.1,22,7: Αδδαῖος χιλίαρχος. IG 2,2430: Βασιλείδης Αδαιου Παλληνεὺς.

᾿Αδάμ, ῎Αδαμνα ThN., ἀδάμνα, ἀδάπτα glossae, ΑδαμαςAN.m.

Wilamowitz, Hermes 1902, 329 Hymnus ad Atthidem: ῎Αττι...σὲ καλούσι Σαμοθρᾷκες ῎Αδαμνα σεβάσμιον. Secundum Hippolytum 5,9 p.119, Samothraces quemdam ἀρχάνθρωπον ᾿Αδάμ habuissent, quem secta christiana Naasseenorum biblico Adam adsimilavit. Isdem autem Attis in IG II² 1817,10 ᾿Αγαπητός appellatur, quare sensus thracii nominis ᾿Αδάμ "amatus,amabilis"(ἀγαπητός) restituendus. Hes. ἀδάμνα· τὸν φίλον· ἀδαμνεῖν· τὸ φιλεῖν. Diosc. Anthol.Pal.7, 485: ἀδάπτα. Vollgraff, Mnemosyne 49, 286-294: <*ἀδάμπτα. Apud Diosc.· ἐφ᾿ἡμετέροισιν ἀδάπταις ut ἐν ταῖς ἀγάπαις ἡμῶν interpretatur. IG 12, 5, 245 a Paro cum anaglypto dionysiaco, IV-III^a: Αδαμας ᾿Οδρύσης Νύμφαις.

῎Αδινα TN

Proc.ae.132,18-19 (textus descr.): οὗ (Palmatis) δὴ ἄγχιστα καὶ φρούριον ῎Αδινα καινουργήσας ἐδείματο (=Iustinianus).

Pertinet ad toponymos cum -δινα compositos, qui Scythia Minore solum occurrunt.

Αδραμυς v. Ανδραβυς

᾿Αδράνη, ᾿Αδρήνη TN

Theopomp.(IV^a) apud St.Byz 27,14: ᾿Αδράνη, πόλις Θρᾴκης, ἥ μικρὸν ὑπὲρ Βερενίκης κεῖται, ὡς Θεόπομπος. Πολύβιος δὲ (Polyb.13) λέγει ἐν τρισκαιδεκάτῃ ᾿Αδρήνη. τὸ ἐθνικὸν ᾿Αδρηνίτης, ᾿Αδρηναῖος, ᾿Αδρηνεύς.

Αδδαιος v. Αδαιος

᾿Αεδάβη TN

Proc.ae.(H.130,9-textu descript.): τοῦ ἐν ᾿Αεδάβῃ ἐρύματος.

Certe separandum ᾿Αε - δάβη.

Αζαρατος AN

Coll.1685 Delphis (II^a): βεβαιωτῆρες κατὰ τὸν νόμον τᾶς πόλιος· ᾿Αντιχάρης Αζαρατου, Φιλόδαμος Χάρητος.

Azbora

CIL 6,28079: Valeria Azbora.

῎Αζωρος, ᾿Αζώρεια, etn.᾿Αζωρεάτης, ᾿Αζωρεύς TN; ῎Αζωρος AN

Rhianos(III^a) apud St.Byz 32,16· ῾Ριανὸς ᾿Αζωρείαν αὐτήν (=῎Αζωρον) φησιν. ἢ ᾿Αζωρεάτης ἢ ᾿Αζωρεύς. IG 12,8,178 Samothrace: ὑπὸ Αζωριου. Polyb.28,13,1: ᾿Αζωρίου μεταξὺ καὶ Δολίχου. Strab.7,7,9 apud St.Byz.32,16: ῎Αζωρος, πόλις Πελαγονίας Τριπολίτιδος ὡς Στράβων[7,7,9], ὑπό τινος ἐκτισμένη ᾿Αζώρου, λέγεται καὶ πληθυντικῶς "ἐν ᾿Αζώροις". ὁ πολίτης ᾿Αζωρίτης. Ptol.3,12,39: Πελασγιωτῶν· ᾿Αζώριον.

᾿Αθιουτική = ᾿Ασουτική

Strategia Thraciae. IGB 4,2338 a loco 6 km. S-Or. versus a Goce Delčev (vetus Gărmen,Nevrokop,Bulgaria), fine I^p (sub Flavios aut paulo post),2-6: Φλαβιος Διζαλας Εζβενεος τοῦ Αματο/κου στρατηγὸς ᾿Ολυν[θ]ίας καὶ ῾Ροιμηλη/τικῆς καὶ Δρησαπαθκῆς καὶ Θουκυσιδαν/τικῆς καῖ---σηλητικῆς καὶ Ζραικῆς καὶ /Αθιουτικῆς καὶ Βιολητικῆς... SVB 20 nr.5: Διζαλας Κοτυ[ος...]ηνο[ς] στ[ρ]ατηγὸς Σ[ηλητικῆς] καὶ ᾿Ασουτικῆς.

᾿Αθρυΐλατος AN.m.

Plut.Quaest.symp.[?]3.4.1: ᾿Αθρυΐλατος ὁ Θάσιος ἰατρὸς.

῎Αθρυς v. Iatrus

Αθυπαρηνος Ethn./ThN ab *Αθυπαρα

IGB 1927 Serdica: 2-3: Κυρίῳ Σαβάζιῳ / Αθυπαρηνω.

᾿Αθύρας HN

Amnis, oppidum et portus in litore Propontidis, Occ. versus a Byzantio. Euphorion apud St.Byz.35,21: ᾿Αθύρας ἐπίνειον καὶ ποταμὸς περὶ τὸν Βυζάντιον.Εὐφορίων· "ὕδατα δινήεντος ἀμευσάμενος ᾿Αθύραο".τὸ ἐθνικὸν ᾿Αθυραῖος. Ptol.3.11.4: ᾿Αθύρα ποταμοῦ ἐκβολαί. Propyl.ad Acta S. Nov.20,2 (5 Sept.nr.6): μνήμη τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Πέτρου ἐν τῷ ᾿Αθύρᾳ. Amm.Marc.22.8.8: Athyras portus. Plin.NH 4,47: amnes Bathynias, Pidaras sive Athyras. Pomp.Mela 2.21: amnes Erginos et Atyras.

†῎Αθυς AN "Nomen asianum".Nondum perfectum.

῎Αθως ON

St.Byz.36.3: ῎Αθως, ὄρος Θρᾴκης, ἀπὸ ῎Αθω γίγαντος, ὡς Νίκανδρος.36.9: εἴρεται καὶ ῎Αθοος, λέγεται καὶ συναίρεσιν ῎Αθους.ἡ κλίσις διττὴ καὶ ῎Αθωος καὶ ῎Αθω. Hom.Il. Ξ 229: ἐξ ᾿Αθόω. Hdt. 6.44: τὸν ῎Αθων,6.95: τοῦ ῎Αθω,7,122: ἐν τῷ ῎Αθῳ. Strab.7 frg.32: ὁ ῎Αθων; 7 frg.31: τοῦ ῎Αθω; 10.1.8: τὸν ῎Αθω. Athen. 3,105^d: τὸν ῎Αθω. Meritt.Athen.trib.1,264-265(446-449^a): Διῆς ἀπὸ τοῦ ῎Αθω, ἐξ ῎Αθω .Etym.M. (nom.)· ᾿Αθόως. Ov. Metam. 2,217: (nom.) Athos; 11,554: (acc.) Athon. Plin.NH 4,37: montem Atho. Liv.44,11,3: Atho mons. Lucil.3,10,79^B: asperi Athones.

Αἶα HΝ

Apud Meyer AI 33 (apud PKN 110 s.v.Αἰάδαβα) = fons Axi fluminis. Cf.gr.αἰονάω = udo,lavo. Oppidum vero Αἰάδαβα in regione fontium Axii collocandum (vide infra).

Αἰάδαβα TN

Oppidum in territorio civitatis Remesianae. Proc.ae.123,26(sub ἐν χώρᾳ Ρεμισιανισίᾳ): Αἰάδαβα.

Αἴγισσος TN

Civitas Getarum in Danubii delta, hodie Tulcea (Romania). IA 226,2: apud Detschew TSR :Aegypso(pro*Aegysso), Aegiso autem apud ISM 5, p.294. ND or.39,9: castellum Aegissos (mss.CPM = Aegyssos); or.39,17: cuneus equitum armigerorum,Aegissos; or.39,34: praefectus ripae legionis primae Ioviae cohortis...inferioris,Accisso(pro*Aegisso). GR 4,5,47: Egypsum. EPI nr.270(p.280) a Tulcea, III-IV^p: equ]itis vixil/[lat](ionis) Egïsse(n)sis (Egyssensis legendum)... Ptol.3.10.5: Σιτιόεντα (secundum ISM 5, p.294, corruptum ab *Αἰγυψόεντα). Hierokl.638,14: Σκυθίας ς᾿. ᾿Επαρχία Σκυθίας, ὑπὸ ἡγεμόνα πόλεις ιε᾿...11.Κάρσος, 12.Τρόσμις, 13.Νοβιόδουνον 14.Αἴγισσος 15.῞Αλμυρις. Const.Porph.47,1,58-60: ᾿Επαρχία Μυσίας, πόλεις ιε᾿... 11.Κάρσος 12. Τρόσμις, 13.Νοβιόδουνος 14.Αἴγισσος 15.῾Αλμυρίς. Proc.ae. 133,15 (Haury): φρούριόν τε δεδημιούργηκε νέον αὐτὸς μετ᾿αὐτὴν (=Ibida) ὅπερ Αἴγισσον ὀνομάζουσι. Ov.Pont.4,7: TEXTUL; 1,8,11-16: Stat vetus urbs, ripae vicina binominis Istri/Moenibus et positu vix adeunda loci./Caspius Aegypsos(de se si credimus ipsis)/Condidit; et proprio nomine dixit opus.

Bibliographia: W.Tomaschek RE I 1894 col.477,s.v.Aegyssus; WD.pp.32,43,53-54; TMSSE^? v.5132,f.97_98; Miller It.Rom.p.509; VD^?; I.Barnea DID II; Em.Popescu TIR p.21-22; EPI 280-282; N.Gostar, Danubius, 4, 1970 ,p.113-121.

Αιδεζυρις AN.f

IGB 4,2338 Nicopoli ad Mestum: 1-2: Φλάβιος Διζαλα Εζβενεος τοῦ ᾿Αματό/κου στρατηγός...14-17: καὶ ἡ σύμβιος αὐτοῦ Ρ[επ] /τατ(ε)ρκος Ἡρακλήδου θυγάτηρ [ὑπὲρ ἑαυτῶν] /καὶ ὑπὲρ τῆς θυγατρὸς ἑαυτῶν Αιδεζυ/ρεος ΟΙΝΕΟΡΚΟΠΗΣΑΝΑ... Separandum Αιδε - ζυρις.

Aedi EN

Gens in planitie Getica. Plin.NH 4,41: Aedi[var.Aodes].

Αἰζική

Pars Thraciae. St.Byz.46,3: Αἰζική, Θρᾴκης μέρος.῾Εκαταῖος Εὐρώπῃ.

Αἰζισίς TN

Prisc.6,13: Traianus in I Dacicorum:"inde Berzobim, deinde Aizi processimus". Ptol.3,8,4: Αἰζισίς (ad 46°15' et 45°20'). TP 7,3: Azizis. GR 204,2: Zizis(pro *Azizis):

Bibl.: Vlahov(sect IV),263; Russu LTD 56(90?); Georgiev BEO 93,114,117 et 119; G1,159: <*aig-isyo-"locus caprae".

Αιθαζιης

KDP 798 ad Plovdiv: Αιθαζιης Επτατραλεος.

Αἷμος, Haemus, Emus, Emimontus ON,AN; Montemno, *᾿Εμιμόντη TN; Αἰμίμοντος, Haemimontus Provincia dioeceseos Thraciae.

1.Iugum Haemi montis (bulg. Stara Planina "Veteres Montes").Hdt.4,49: τὸν Αἷμον.Strab.7,5,1: τὸ Αἷμον ὄρος; 7,5,12: περὶ τὸ Αἷμον; 7,6,1: περὶ τὸν Αἷμον; 7 frg.36: τὸν Αἷμον ὄρος.Plin.NH 4,3: ita succincta Rodopes, mox Haemi, vallatur excelsitas; 41: Coelaletae maiores Haemo, minores Rodopae subditi.; 45: mons Haemus. Pomp.Mela 2,17: (nom.sg.) Haemos. Tac.Ann.3,38: Alii montem Haemum transgrediuntur; 4,51: praematura montis Haemi et saeva hiems subvenit.; Hist.,2,85: Iulianus...per avia Moesiae ultra montem Haemum profugit.Ptol.3,10,1: ὑπὲρ τὸν Αἷμον τὸ ὄρος; 3,11,5: ὁ Αἷμος τὸ ὄρος; 6· περὶ τὸν Αἷμον τὸ ὄρος; 7: Νικόπολις ἡ περὶ Αἷμον. IGB 4,2147, a Raždavica (pr.Pautalia), 1-5: Χαριτίῳ /υἱῷ Δολ/ητος π[α]ρα/ φύλακος /Αἵμου... Izv.84, nr.125 a Glava Panega: Νύμφαις Αἵμου. Her.2,113: qua patet umbrosum Rhodope glacialis ad Haemum. St.Byz.50,8: Αἷμος, ὄρος Θρᾴκης, λέγεται δὲ οὐδετέρως ὡς πολλοί. ἐγένετο δὲ ὁ Αἷμος υἱὸς Βορέου καὶ ᾿Ωρειθυίας, ἀφ᾿ οὗ καὶ τὸ ὄρος.12,1: ᾿Αγάθυρσοι, ἔθνος ἐνδοτέρω τοῦ Αἵμου. Iord.Get.108: ad radices Emi montis. Phot.Lex.: Αἷμον τὸ ὄρος ουδετέρως.῾Εκαταῖος διὰ παντὸς καὶ Διονύσιος καὶ ῾Ελλάνικος ἐν α´ ᾿Ατθίδος καὶ Τιμαῖος καὶ Εὔδοξος. Iord.Get.267: ad pedes Emimonti; Rom. 219 et 221: Emimontii. 2.Nomen virorum. IG 9,1²,60 a Thermo(Aetolia),VII, 6: Αἷμος. Iuv.3,99: cum molli Demetrius Haemo. Zen.1, 59076(257^a), 8: Αἷμος. 3. Locus (loci?) ad radicem Haemi montis. TP 8,2: Montemno. Proc.ae.147,37: Τηεσιμόντη (sic A, τη εσιμοντῃ V) verisimile pro *τῇ ᾿Εμιμόντῃ (cum Μ>Σ) ab latino Emimonti(i). 4.Provincia dioeceseos Thraciae, iuxta Euxinum Pontum. Ruf.Fest.9: Haemimontani (=incolae provinciae). Scr.Hist.Aug.24,11,3 et 26,17,2: (acc.) Haemimontum. Proc.ae.145,4: τὴν νῦν καλουμένην Αἱμίμοντον; 146,38: (titulus, gen.)Αἱμιμόντου;

Αἶσα TN, Αἰσαῖος Ethn.

Civitas Thraciae in Pallene. St.Byz.54,11: Αἶσα, πόλις Θρᾴκης προσεχὴς τῇ Παλλήνῃ. Αἰσαῖος.

Αἴσηπος HN;AN.m.

1.Amnis iuxta Cyzicum, in Propontidem influens. Hom.Il. M,21: Αἴσηπος. B,825: ὕδωρ μέλαν Αισήποιο. Strab.13,1,9: ἔστιν οὖν μετὰ τῶν Κυζικηνῶν πόλιν καὶ τὸν Αἴσηπον ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος καθ᾿ ῞Ομηρον. Plin.NH 5,141: amnis Aesepus. Val.Flacc.3,420: Aesepia flumina. 2.Heros troianus. Hom.Il Z,21: μετ᾿ Αἴσηπον.

Separandum Αἴσ - ηπος (ionice pro -απος). Sensus "aqua nigra" (ὕδωρ μέλαν ) esse videtur.

Aesius HN

Amnis Bithyniae. Plin.NH 5,148: Aesius.

Aespta AN.f.

ILJug-03, 1327 a Ravna (prope Knjaževac, Iugoslavia.): Marcia q(uae) et Aespta.

Αισυμωης AN.m.

IGB 4,2233,Sportelae(Rila,Bulgaria): 2-3...Πιεισεισου Αισυ / μωους ...

Aesyros HN

Amnis Bithyniae. Plin.NH 5,148: Aesyros.

†᾿Ακεσαμενός Nomen regium in Pieria, †᾿Ακεσαμεναί Civitas Macedoniae.

St.Byz.59,5: ᾿Ακεσαμεναί, πολις Μακεδονίας, ὡς Θεαγένης. Κτίσμα ᾿Ακεσαμενοῦ, ἑνὸς τῶν ἐν Πιερίᾳ βασιλευσάν-των. τὸ ἐθνικὸν ᾿Ακεσαμένιος.

Acidava TN Oppida Daciae duo:

1. super Alutum flumen. TP 8,5: Acidava. 2. meridiem versus ab Apulo. TP 8,1: †Acidava.(verisimile corruptum a Sacidava, quia GR 188,13 eo loco Sacidaba tradit.

Separandum Aci-dava.

᾿Ακμονία TN

Oppidum Daciae. Ptol. 3,8,4: ᾿Ακμονία.TP 7,4: Agnavia. GR 189,7: Item iuxta ipsam Cedoniam est civitas quae dicitur Burticum,Blandiana,Germigera,Petris,Aquas,Sarmazege,Augmonia,Augusti; 203,14:...Drubetis, Medilas, Preto-rich, Panonin, Gazanam, Masclunis,Tibis qui coniungitur cum civitate Agmonia patrie Misie.

᾿Αλααιβριηνοί ThN,Ethn. ab TN*᾿Αλααιβρια

IGRP 1,681 loco incerto Traciae: ἐπεκόοις Διὶ καὶ Ἥρα(ι) ᾿Αλααιβριηνοῖς.

῎Αλαπτον TN; ᾿Αλάπτης Ethn.

Civitas prope Stagiram. Scyl.66: ῎Αλαπτα. Gal. 19,74(K): ᾿Αλάπτης· ὁ ἐξ ᾿Αλάπτων· χωρίον δὲ ἐστι τῆς Θρᾴκης τὰ ῎Αλαπτα.

᾿Αλβοκήνσιοι EN,Ethn.<TN*᾿Αλβοκα

Tribus dacica M-Or. parte Daciae, infra Cotenses. Ptol. 3,8,3: Κοτήνσιοι καὶ ἔτι ὑπὸ τούτοις ᾿Αλβοκήνσιοι.

῎Αλδανες TN

Castellum in territorio urbis Naissi. Proc.ae.122.31: ῎Αλδανες.

Haleti EN

Gens thracia supra Sapaeos sita. Plin.NH 4,40: inter Haletos,Diobessos,Carbilesos.

Aliula(s) AN.m.

Collart, Serta Kazaroviana 14,nr.11, circa urbem Philippi: Aliula Zipae et Zipa et Dantus. BCH 47,1923,69-70 nr.25 ibidem: Aliulas Zepais filius,Zeces Aliul[ae?] filia.

Αλιουπαιβες AN.m.

BCH 54, 130,337-8 (=Carcopino, Mélanges Pârvan 1933, 77) regione Philippi: Αλιουπαιβες Ζειπαλαι(=Aliupaibes Zeipalae). Detschew TSR 12 s.v. :Αλιου-= aliter pro Αυλου-. Latinus est genitivus (v.et Aliula Zipae etc.)

-αλλια v. Αυλο-

-αλλος in Δερταλλος?

(?)Αλλος AN.m. BIAB 12, 1938, 285 nr.6 – juxta Nevrokop: Αλλω ἥρωι.

Graecus ἄλλος forsitan. Detschew TSR 12 s.v.: aliter pro Αυλος. Eadem radix in Αλλουπορις.

Αλλουπορις AN.m.

῾Ελλην.φιλολ.Σύλλ. 1866, 109 Drama: Αλλουπορις [Κε]τρεζειδος ἥρως... ὠκύμορος τάλας Αλλουπορις.

Una radix cum Αλλος. Αλλος (ad Nevrokop), Αλλου-(ad Drama) Edonica videtur forma pro Αυλος, Αυλου-.

᾿Αλμήνη TN.f., ᾿Αλμήνιος, ᾿Αλμηνίτης Ethn. Arr. apud St.Byz. 76, 10: ᾿Αλμήνη, πόλις πρὸς τῷ Εὐξείνῳ Πόντῳ, ὡς ᾿Αῤῥιανός.